LHC

Gdy zderzają się ze sobą dwa protony poruszające się z prędkością równą 99.999999% prędkości światła, to w następstwie tej subatomowej eksplozji przyroda dostaje do zabawy energię równą 14 bln eV (14 TeV). Ta energia, równoważna sumie mas 14 tys. protonów, dzieli się między mniejsze cząstki, z których zbudowany jest proton: kwarki i wiążące je gluony. W większości zderzeń jest ona marnowana, gdyż kwarki i gluony podlegają jedynie słabemu muśnięciu, wystrzeliwując strumień znanych cząstek, które fizycy dawno już skatalogowali i zanalizowali. Jednak od czasu do czasu dwa kwarki zderzają się czołowo z energią rzędu 2 TeV lub wyższą. Fizycy są przekonani, że przyroda chowa w zanadrzu wiele niespodzianek, które ujawnią się w takich właśnie zderzeniach może będą to cząstki nazwane bozonem Higgsa, a może dowód na występowanie niezwykłego zjawiska zwanego supersymetrią czy też coś tak zupełnie zaskakującego, że wywróci do góry nogami całą dotychczasową fizykę teoretyczną. Ostatni raz tak gwałtowne zderzenia dużych ilości kwarków zdarzyły się miliardy lat temu, podczas pierwszej pikosekundy (ICH2 s) Wielkiego Wybuchu. Ponownie zaczną się one pojawiać około roku 2005 w tunelu w kształcie okręgu, biegnącym pod ziemią na granicy francuskoszwajcarskiej, niedaleko Genewy.